Hier in het Industriële Westen slapen wij gemiddeld 8 uur, dit wil zeggen dat wij onder invloed van kunstlicht en sociale druk een aantal slaapcycli na mekaar verwerken. In landen zoals Indië, China of Japan zal men gedurende de nacht minder slapen en ervoor kiezen om over de middag een ‘slaappauze’ te houden.

Slapen is door de eeuwen heen steeds een sociale aangelegenheid geweest. In lang vervlogen tijden was de mens gedurende de nacht heel kwetsbaar. Hij leefde solitair of in groep, maar moest altijd heel waakzaam blijven.

Slapen deed men verscholen en zoveel mogelijk beschermd in grotten, op hooggelegen plaatsen, beschut tegen de elementen, roofdieren of andere vijanden. De nachtrust van onze voorouders werd voortdurend onderbroken door allerlei noodzakelijke activiteiten zoals het aanhouden van het vuur of het lopen van de wacht. Nu nog zullen primitievere volkeren een kortere slaap hebben. Na verloop van tijd werden de groepen groter en konden meer leden zich verzekeren van een langere slaap en meerdere slaapcycli na mekaar slapen.

De allereerste uitvinding van het bed.
De allereerste uitvinding van het bed.

Het eerste ‘bed’ werd uitgevonden door de Egyptenaren zowat 3500 jaar geleden. Dit was een houten ledikant met een bodem van gevlochten touw of leder. Ze hadden zelfs al een soort van matrassen gevuld met palmbladen.

Tijdens de vroege donkere Middeleeuwen vonden de mensen onderdak in stenen gebouwen, zelfs torenkamers waar ze beschut waren tegen zowel ongedierte, rovers als de wispelturige natuurelementen. De rijkeren sliepen op huiden die ze uitstalden over de traditionele ‘kofferkast’ terwijl de armere bevolking het deed met balen hooi of stro. Slapen deed men meestal naakt, het ‘slaapkleed’ werd honderden jaren later ingevoerd tijdens de meer preutsere ‘Nieuwe Tijd’ na de 16e eeuw.

De traditionele slaapkamer, zoals we die nu kennen als aparte ruimte, doet zijn intrede tijdens de industriële revolutie toen ook in de kleinere ‘werkmanshuizen’ een slaapkamer werd voorzien. Bedden waren smal en kort. Smal wegens vaak plaatsgebrek, kort omdat het bijgeloof vertelde dat wie volledig liggend slaapt zich met zijn hoofd in de ‘doodszone’ bevond. Deze ‘doodszone’ is ongeveer de hoogte van een moderne stoel… Men noemde deze bedden twijfelaars. Omdat twijfelaars vaak werden gebruikt in oude werkmanshuizen, de rijken hadden immers meer plaats voor een breder bed, wordt deze term twijfelaar soms ook als volgend verklaard: ‘De naam twijfelaar-bed komt er doordat de mensen tijdens de vroege industriële revolutie zodanig hard moesten werken dat ze gedurende de nacht heel vaak ‘twijfelden’ om de volgende morgen dit werk terug aan te vangen. Liefst gingen ze terug naar hun aloude plattelandsleven, maar dan hadden ze eenvoudigweg niet genoeg financiële middelen om hun gezin te onderhouden.’ U gelooft wat u wil geloven.

Anno 2019 slapen we een vijftal cycli na mekaar en kunnen we spreken over een ‘Industriële of maatschappelijk opgelegde slaap’. Als lid van een productieve maatschappij hebben we het immers nodig om de hele nacht door te slapen. Hiervoor hebben we heel wat investeringen gedaan in het ontwikkelen van betere matrassen en bedbodems met de beste materialen, stoffen en afwerkingen.

Geschiedenis van de slaap

Een leuk weetje: nog steeds is het merendeel van de vrouwen zijslaper en het merendeel van de mannen buik-zijslaper. Een vrouw was in vroegere tijden immers vaak zwanger en voor zwangere vrouwen is zijslapen het meest comfortabel. De man diende tijdens de nacht waakzaam te zijn en legde zich aldus in een positie van waaruit hij heel snel kon opstaan….

Weet je trouwens dat tijdens de Middeleeuwen ridders vaak in volle gevechtsuitrusting sliepen…..

 

Wil je meer te weten komen over de geschiedenis van Recor Bedding? Lees er hier alles over!